ΓΕΜΙΣΤΑ-ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ

6 μέτριες ντομάτες
4 πιπεριές Μακεδονίας
1 φλιτζάνι λάδι
10 κλωνιά μαϊντανό
½ φλ. χυμό ντομάτας
10 κ.τ.σ. κοφτές ρύζι
1 κ.τ.γ. δυόσμο
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 κ.τ.γ. ζάχαρη
1 ½ κ.τ.σ. γαλέτα τριμμένη
αλάτι – πιπέρι

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Πλένουμε τις ντομάτες και τις πιπεριές και κόβουμε 1 φέτα από το μέρος του κοτσανιού.
Σκάβουμε τις ντομάτες προσεκτικά με ένα κουτάλι και σε ένα μπολ ψιλοκόβουμε την ψίχα τους.
Αδειάζουμε και τις πιπεριές από τα σπόρια.
Τρίβουμε το κρεμμύδι και το σοτάρουμε στο μισό λάδι.
Μόλις χρυσίσει λίγο, προσθέτουμε το μαϊντανό ψιλοκομμένο, την ψίχα από τις ντομάτες μαζί με το ζουμί τους, αλατοπίπερο, τη ζάχαρη και τον δυόσμο.
Ανακατεύουμε και σιγοβράζουμε για 15 λεπτά περίπου.
Ρίχνουμε και το ρύζι, ανακατεύουμε για 1 λεπτό και αποσύρουμε τη γέμιση απ τη φωτιά.
Γεμίζουμε τις ντομάτες και τις πιπεριές, τις σκεπάζουμε με το καπάκι τους και τις βάζουμε σε ένα ταψί.
Στα κενά του ταψιού κόβουμε και βάζουμε πατάτες κομμένες κυδωνάτες πασπαλισμένες με αλατοπίπερο
Περιχύνουμε με το υπόλοιπο λάδι, το χυμό ντομάτας και τις πασπαλίζουμε με την τριμμένη γαλέτα.
Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο (175°C) για 1½ ώρα περίπου.
Αρώματα γεμίζουν την κουζίνα και «σπάζουν» οι μύτες στη γειτονιά.
Η κλασσική αυτή εκδοχή είναι η αγαπημένη μου. Τα φτιάχνει το Μαριώ μου και είναι πάντα ΦΑ_ΝΤΑ_ΣΤΙ_ΚΑ!!. Νομίζεις ότι τρως γεμιστά ψημένα σε ξυλόφουρνο.

Η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Κατερινιώ, έφτιαχνε τα πιο νόστιμα γεμιστά κατσαρόλας. Δεν είχε φούρνο και χρησιμοποιούσε το πετρογκάζ. Στον πάτο της κατσαρόλας έβαζε καλαμάκια για να μην κωλύσουν τα γεμιστά. Εκτός από τις ντομάτες έβαζε μέσα κολοκυθοανθούς και κληματόφυλλα γεμισμένα με την ίδια γέμιση. Θεϊκή γεύση!!
Συνοδευτικό πιάτο : φέτα-λαδορίγανη

Η επιλογή του κρασιού καθορίζεται όπως πάντα από τις δικές σας γευστικές προτιμήσεις, ωστόσο, οι πιο αρμονικοί συνδυασμοί είναι με ροζέ κρασιά ή με κάποιο ελαφρύ κόκκινο, όπως ένα Cabernet Sauvignon, που τα αρώματά του θυμίζουν πράσινη πιπεριά. Βέβαια, το ρύζι έχει την τάση να συνδυάζεται καλύτερα με τα λευκά κρασιά, γι' αυτό σας προτείνω να πειραματιστείτε και με ένα Σαββατιανό ή μια ρετσίνα.
Εγώ άνοιξα ένα Ροδίτη ορεινό και απογειώθηκα!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΠΡΟΒΟΛΗ 3 VIDEO :

"Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΟΥΜΕΪΚΑ ΣΑΜΟΥ"
"ΣΑΜΟΣ - ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΑΤΟΡΕΣ"
"ΣΑΜΟΣ 2005"

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

Η ιδέα προήλθε πάλι από τη Gabriela μόνο που δεν ακολούθησα επακριβώς τη συνταγή της ζύμης και της γέμισης.
Ήθελα να φτιάξω κάτι με μήλο, πέρα από τις μηλόπιτες και τα μηλοπιτάκια.
Το αποτέλεσμα με δικαίωσε!!
Πρώτες ύλες
Για το ζυμάρι
- 500 g αλεύρι γοχ
- 1 κτγ αλάτι
- 4 κτσ ζάχαρη
- 90 g βούτυρο λιωμένο
- 120 ml γάλα ζεστό
- 20 g μαγιά φρέσκια (1 κύβος)
- 2 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
- τριμμένη φλούδα πορτοκαλιού
- 1 βανίλια
- 1 τζούρα κονιάκ

Για τη γέμιση
- 1 πράσινο μήλο τριμμένο στον τρίφτη
- 1 χούφτα καρύδι χοντροκομμένο
- 1 χούφτα σταφύδα μαύρη
- λίγη κανέλα
- λίγη ζάχαρη

Επί τω έργω
Για τη ζύμη κάνουμε «πάνω-κάτω» ότι και για τα brioche.
Ήτοι : Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το γάλα και διαλύουμε τη μαγιά. προσθέτουμε 1 κτσ ζάχαρη για να ενεργήσει γρήγορα η ζύμωση και 1/2 κούπα από το αλεύρι. Με ένα μεγάλο πιρούνι αναμιγνύουμε τα υλικά και αφήνουμε το χυλό να φουσκώσει. Όλη η διαδικασία δε θα μας πάρει πάνω από 10 λεπτά.
Εν τω μεταξύ στον κάδο του μίξερ κοσκινίζουμε το υπόλοιπο αλεύρι και προσθέτουμε το αλάτι.
Χτυπάμε σε ένα μπολ τα αυγά με την υπόλοιπη ζάχαρη. Προσθέτουμε και τα αρωματικά μας.
Μόλις φουσκώσει το «προζύμι», το ρίχνουμε στον κάδο με το αλεύρι και οι γάντζοι αρχίζουν το «δούλεμα» σε χαμηλή ταχύτητα.
Μόλις το μείγμα ομογενοποιηθεί, προσθέτουμε το άλλο μείγμα, των αυγών.
Το «δούλεμα» συνεχίζεται χαλαρά. Ρίχνουμε σιγά σιγά το λιωμένο φρέσκο βούτυρο. Σταματάμε τη μηχανική υποστήριξη και βάζουμε λίγο …χέρι στο ζυμάρι.
Μόλις απορροφηθεί το βούτυρο από το ζυμάρι σταματάμε τις μαλάξεις.
Μεταφέρουμε τη ζύμη σε μια λεκανίτσα, τη σκεπάζουμε και περιμένουμε καμιά ωρίτσα περίπου.
Όταν έχει πάρει επάνω της για τα καλά, την ξεσκεπάζουμε και τη ζουλάμε να ξεφουσκώσει και τη χωρίζουμε στη μέση.
Το ένα κομμάτι το χωρίζουμε σε 6 μικρότερα (τόσες θήκες είχα !!!). Έχουμε αναμείξει και τα υλικά της γέμισης και είμαστε πολύ κοντά στην ολοκλήρωση του έργου.
Ανοίγουμε τα ζυμαράκια με τις παλάμες μας σε χοντρές πιτούλες και βάζουμε στη μέση τους μια κουταλιά από τη γέμιση. Κλείνουμε απ όλες τις πλευρές με τα δάχτυλα μας για να εγκλωβιστεί καλά η γέμιση και την ξαναπιέζουμε πάνω σε ελαφρά αλευρωμένη επιφάνεια, για να ανοίξει πάλι και να πάρει ένα μακρόστενο σχήμα. Με το εργαλείο της πίτσας, χαράσσουμε 2-3 αυλάκια κατά μήκος. Το αυλακωμένο ζυμάρι στη συνέχεια το στρίβουμε και ενώνουμε τις άκρες του. Το τοποθετούμε μέσα στη θήκη και κάνουμε το ίδιο με τα υπόλοιπα.
Στο άλλο μισό της ζύμης συμπεριφερόμαστε αναλόγως, αλλά σε «μία ενότητα».
Αυτό το τοποθέτησα στριμμένο σε μια μακρόστενη θήκη για κέικ πάνω σε λαδόκολλα.
Αφήνουμε τις ζύμες να πάρουν τον αέρα τους (~30’) και αφού ανέβουν λίγο «ψυχολογικά», τις αλείφουμε με διάλυμα κρόκου και γάλακτος!! Πασπαλίζουμε με λίγο σουσάμι.
Εισάγουμε όλες τις θήκες σε προθερμασμένο φούρνο στους 170ο C και περιμένουμε το «θαύμα»!!
Στο μισάωρο όλα έχουν πάρει το δρόμο τους και το θέαμα μας καταπλήσσει.
Γευστικά, τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Δεν μπορούμε να συγκεντρωθούμε σε μια γεύση αφού τα αρώματα του μήλου, της κανέλας και του πορτοκαλιού προσπαθούν να υπερισχύσουν, το καθένα για πάρτη του.
Ο συνδυασμός τους και η «τσουρεκοειδής» υφή της ψημένης ζύμης κάνουν το τελικό αποτέλεσμα συναρπαστικό.
Εύκολα, γρήγορα και γευστικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δοκιμαστική ανάρτηση για το πως λειτουργει το "ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ"
Μπορείτε να ανατρέξετε στο παρακάτω link
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...

ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΣΤΟ ΛΟΦΟ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ...